|
นายสมชาย ศุภิจชัยศิลป์wrote:
ความภูมิใจที่ไม่มีวันลืมเลื่อน
ผมเริ่มเล่นกีฬารักบี้ฟุตบอลตั้งสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียน สุรวิทยาคาร จ.สุรินทร์เมื่อ พ.ศ.2542โดยมีท่านอาจารย์สมชาย พงศ์ทัศนะธาดาเป็นผู้ฝึกสอนและเป็นคุณพ่อคนที่2ที่ สอนให้ผมหัดเล่นกีฬารักบี้และสอนเกี่ยวกับการว่างตัวในที่โรงเรียนในสนามแข่งที่ซ้อมมาตลอดตั้งแต่ชั้นมัธยมต้นจนถึงมัธยมปลายจนกระทั่งสอบได้โควตานักกีฬาของมหาวิทยาลัยมหาสารคามเมื่อปีพ.ศ.2547โดยตอนนั้นผมไม่ได้คิดว่าจะติดมหาลัยเหมือนเพื่อนคนอื่นๆเพราะในตอนนั้นก็มีนักกีฬารักบี้ฟุตจากโรงเรียนต่างๆไม่ว่าจะเป็น นักรักบี้ของ ร้อยเอ็ด เลย ชัยภูมิ อุบลราชธานี ซึ่งฝีมือแต่ละคนไม่ธรรมดาเลย ผมไม่สามารถจะไปเทียบได้ ผมอาศัยคำว่าต้องลอง ต้องสู้ แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคือ อาจารย์ผู้ฝึกสอนประจำทีมมหาวิทยาลัยมหาสารคามคือท่านอาจารย์วรรณศักดิ์พิจิตร บุญเสริมเดินเข้ามาหลังจากที่หมดเวลาครึ่งแรกที่ผมลงไปแข่งกับทีมของรุ่นพี่แล้วท่านถามผมว่า เบอร์1 มาจากไหนลูก ผมตอบไปว่ามาจากสุรินทร์ครับ อาจารย์ท่านได้ติ๊กปากกาลงในกระดาษที่รายงานตัว แล้วหันมาถามว่าลงต่อครึ่งหลังไว้หรือเปล่าลูก ผมตอบท่านเลยความดีใจว่าไว้ครับ เพราะผมคิดไว้ในใจว่าผมนะติดโควตากับเค้าแล้วหลังจากที่คัดโควตาผมก็ยังเดินฝึกซ้อมกีฬารักบี้อยู่ตลอด ต่อมาอีก2-3อาทิตย์ผมได้รับข่าวดีจากทางโรงเรียนว่าผมติดโควตากีฬาที่มหาวิทยาลัยมหาสารคามแล้ว นั้นคือสิ่งที่ผมดีใจมากๆของชีวิต ในการเล่นรักบี้ของผมนับตั้งแต่เด็กจนโตก็ได้แข่งหลาย10แมดได้ลงเป็นทั้งผู้เล่นตัวจริง ตัวสำรองก็เป็นมาแล้วเป็นทั้งนักกีฬาของโรงเรียน ของจังหวัด เป็นตัวแทนภาค ก็เป็นมาหมดแล้ว พอมาอยู่มหาวิทยาลัยวันแรกที่มาซ้อมผมรู้สึกจะเป็นที่ รักของพี่ๆในทีมเหลือเกินโดนให้วิ่งจับเวลา 1นาทีครึ่ง วิ่งรอบสนามจับเวลาก่อนซ้อมและก่อนกลับหอพักทุกๆวัน จนช่วงนั้นผมรู้สึกการไปซ้อมเป็นนักกีฬาของมหาลัยเป็นอะไรที่หน้าเบื่อสุดๆ แต่สิ่งที่เรา ทำไปนั้นมันเห็นผลตอนไปแข่งเรามีความรู้สึกไม่เหนื่อย เหมือนแต่ก่อน สามารถวิ่งได้ตลอดการแข่งขัน35นาที นั้นคือผลจากการที่โดนพี่ๆทุกๆคนสั่งสอนมาและถ้าไม่มีท่านอาจารย์วรรณศักดิ์ บุญเสริม หรือที่พวกเรานักรักบี้ มมส เรียก ว่า ป๋าอี๊ด คุณพ่อที่ค่อยแนะค่อยสอนสิ่งต่างๆที่อยู่มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ผมคงอาจจะไม่มีวันที่จะมายืนในมหาลัยก็เป็นไปได้และอีก1บุคคลที่ผมไม่สามารถจะลืมบุญคุณได้คือคุณพัชพงษ์ สมัครสมานพี่ชายที่แสนดีที่เป็นทั้งคนให้กำลัง ค่อยด่า ถึงตอนนี้เรา2พี่น้องจะไม่ได้คุยกันแล้วผมก็ยังนับถือพี่ชายคนนี้ไม่มีเปลี่ยน อยากบอกขอบคุณทุกๆคนที่ให้โอกาสสำหรับผมขอบคุณครอบครัวศุภกิจชัยศิลป์โดยเฉพาะ เตี่ย แม่ อาเจ๊และน้องๆ ที่อยู่ข้างๆผมมาตลอดค่อยช่วยเหลือให้กำลังใจ เหตุผลที่ผมต้องอำลาสนามนั้นเพราะสภาพร่างกายไม่ฟิตเหมือนสมัยก่อนแล้ว เลยอยากหันไปเป็นผู้ชมผู้ฝึกสอนบ้าง ตลอด11ปีที่เป็นนักกีฬามามีทั้ง สุข เศร้าปนกันไปแต่อยากบอก ว่าขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างขอบคุณทุกๆคนที่ให้กำลังใจมาให้งบสนับสนุนผมมา ขอบคุณครับ สมชาย ศุภกิจชัยศิลป์ ประธานชมรมรักบี้ฟุตบอลมหาวิทยาลัยมหาสารคาม2549-2551
Oct. 12
|
|
|
Wannasakpijitr Boonsermwrote:
ประสานไปยัง นักรักบี้ มมส ปี 1 ปี2 ปี3 ปี4 ปี5 ปี6 ปริญญาโททั้งสามคน พี่สิงค์ พี่ท๊อฟฟี่ พี่วุ้น ให้ไปตรวจชื่อ วันเดือน ปีเกิด รหัส 13 หลัก รหัสนิสิต กับ พี่แพ็ท วันที่ 13 ตุลาคม 2552ด่วน มิฉะนั้น จะถูกตัดสิทธิ์ ไม่ได้ไป ธรรมศาสตร์เกมส์ ด่วนเลย ประสานทุกคน ทุกคณะ ทุกเอก
Oct. 12
|
|
|
นายสมชาย ศุภิจชัยศิลป์wrote:
ยิ่งนานยิ่งรัก เกิดขึ้นได้พอๆกับ ยิ่งนานยิ่งไม่รัก
การดูแลความสัมพันธ์ เหมือนการกำทราย กำแน่นไป ทรายก็ร่วงออกจากมือหมด กำเบาไปทรายก็ไม่อยู่ในมืออยู่ดี เวลาผ่านไป ใช้ชีวิตอย่างธรรมชาติให้มากขึ้น เมื่อไหร่รู้สึกเหนื่อย ดีใจเถอะที่เหนื่อยเป็น จะได้รู้สึกว่าควรพักซะที เหมือนคนที่ป่วยเป็น แสดงว่าเราใช้ร่างกายมากเกินไปแล้ว ถ้าไม่ป่วยซะบ้างเลย เราจะไม่รู้ว่าควรถนอมร่างกายได้หรือยัง การรักคนอื่นก็คือ การรักตัวเองอีกแบบหนึ่ง อยู่คนเดียวเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักตัวเองรึเปล่า พอเริ่มรักใครซักคน สิ่งที่ไม่เคยทำก็ทำ ไม่เคยหวานขนาดนี้ก็หวาน ทำทุกอย่างที่จะรักษาคนที่เรารัก ให้อยู่กับเรานาน ๆ เพราะอะไร…เพราะรักตัวเองและกลัวตัวเองเสียใจ ความรักเป็นเรื่องของคน 2 คน มีความสุขทั้ง 2 คน อย่าให้คนหนึ่งมีความสุข ในขณะที่อีกคนหนึ่งพยายาม อย่าให้คนหนึ่งเสียใจ ในขณะที่อีกคนไม่รู้ตัว การรักใครสักคน หมายถึงความต้องการ ที่จะเรียนรู้ทุกๆ สิ่งๆ ที่คนๆ นั้นใช้ในการดำเนินชีวิต ตั้งแต่ สิ่งที่ชอบ สิ่งที่ไม่ชอบ และประสบการณ์ชีวิต ในเรื่องต่างๆ และการตั้งใจเรียนรู้กันไปอย่างช้าๆ ด้วยความเข้าใจ จะพัฒนารักแรกพบ ไปสู่ชีวิตคู่ที่โรแมนติก แบบยาวนานต่อไป
Oct. 2
|
|
|
นายสมชาย ศุภิจชัยศิลป์wrote:
ไม่มีใครรู้ว่ารักของเรานั้นจะดีหรือจะร้ายและจะรักกันต่อไปหรือจะจบแบบไหน
เพียงแต่เราดูแลกันและกันให้ดีในตอนนี้ให้ดีที่สุด แต่จะต้องเจ็บปวดหรือรักกันมากมายขึ้นอยู่กับ เราทั้งคู่ เวลาจะรักหรือชอบเธอและเค้าไม่เคยมีเหตุผลใดมาตอบได้ เพราะเราชอบและรักเธอและเค้ามากมาย แบบไม่มี เหตุและผล ดั่งนั้นคำว่า รัก เป็นคำหวานคำหนึ่งที่เป็นสิ่งที่ทำให้บุคคลมีความหวัง มีกำลังใจในการทำทุกๆสิ่งๆทุกๆอย่างให้ประสบผลสำเร็จ และคำว่า รัก เป็นสัญญาใจอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ทุกคู่อยากเติมเต็มความสุขได้เพราะคำว่า รัก จะรักยังไงอยู่ที่ใจ 2ใจจะเติมใจให้กัน อยากบอกว่า คิดถึงและห่วงใย เป็นสิ่งที่อยากได้ทุกๆคนอยากได้ยิน
Sept. 20
|